Silnik spalinowy 

Zrewolucjonizował transport na początku XX w. Na drogach maszyny parowe i silniki gazowe szybko ustąpiły pola silnikom benzynowym. Również dzięki temu wynalazkowi człowiek zdołał się wzbić w powietrze.

Silnik spalinowy jest silnikiem o spalaniu wewnętrznym, to znaczy takim wewnątrz którego spalane jest paliwo dostarczające energii cieplnej. Energia cieplna jest w silniku zamieniana na mechaniczną. W silniku benzynowym (czyli silniku spalinowym o zapłonie iskrowym) pary benzyny mieszane są z powietrzem i następnie zapalane za pomocą iskry elektrycznej. Mieszanka paliwowo-powietrzna spala się tak szybko, że eksploduje, a powstałe gazy rozprężają się gwałtownie. W przeważającej większości konstrukcji gazy spalinowe popychają tłok w cylindrze. Posuwisto-zwrotny ruch tłoka zamieniany jest następnie na ruch obrotowy poprzez mechanizm korbowy. Duże silniki składają się zwykle z wielu zsynchronizowanych cylindrów. W silnikach rotacyjnych (Wankla) nie ma cylindrów a gazy spalinowe bezpośrednio obracają wirnik.

Silnik spalinowy jest to silnik wykorzystujący sprężanie i rozprężanie czynnika termodynamicznego (gazu) do wytworzenia momentu obrotowego lub siły. Sprężany jest gaz "zimny", a rozprężany — "gorący". Do sprężenia gazu zimnego zużywana jest mniejsza ilość energii mechanicznej niż uzyskuje się z rozprężania. Z tego powodu energia uzyskana z rozprężania zużywana jest do sprężania gazu i do napędu dowolnej maszyny. Gorący gaz uzyskuje się w wyniku spalenia paliwa, stąd nazwa: silnik spalinowy.